2026-07-10 · อัปเดต 2026-08-06
BOAT RACE บิวะโกะ: กีฬาความเร็วที่เงียบสงบและจริงจัง ข้างโรงแรมริมทะเลสาบของเรา
ริมฝั่งในเมืองโอสึ ได้พบผู้คนที่ทุ่มเทชีวิตให้กับกีฬาที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก

ทริปนี้แต่เดิมเป็นเรื่องของทะเลสาบบิวะโกะล้วน ๆ — ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น กว้างใหญ่จนรู้สึกเหมือนทะเล เราพักที่โรงแรมโอสึปรินซ์ริมฝั่ง ที่ทิวทัศน์นอกหน้าต่างเป็นสีฟ้าทั้งหมด สิ่งที่ไม่คาดคิดคือติดกันมีสนามแข่งเรือ “BOAT RACE บิวะโกะ” อยู่ — เช้าวันหนึ่งเราจึงเดินเข้าไป

เคียวเตย์ (การแข่งเรือ) คืออะไร?
เคียวเตย์ (ในญี่ปุ่นเรียกอีกชื่อว่า ‘โบ๊ตเรซ’) เป็นหนึ่งในกีฬาที่รัฐบาลจัดการดูแลของญี่ปุ่น — เหมือนการแข่งม้า การแข่งจักรยานเคียวริน และการแข่งรถ คือเป็นกีฬาที่เดิมพันได้ตามกฎหมาย ทั่วญี่ปุ่นมีสนามแข่งเรือ 24 แห่ง และบิวะโกะตั้งอยู่บนทะเลสาบบิวะโกะเลย เป็นหนึ่งในไม่กี่แห่งที่จัดบนทะเลสาบน้ำจืด ค่าเข้าชมเพียง 100 เยน ถูกจนรู้สึกเหมือนเป็นแค่สัญลักษณ์

คล้ายการแข่งม้า แต่เงียบกว่ามาก
บรรยากาศคล้ายสนามแข่งม้ามาก: อัตราต่อรองเลื่อนผ่านจอใหญ่ ป้ายผ้าให้กำลังใจของแฟน ๆ เรียงรายตามพิต และมีขาประจำกระจายอยู่บนอัฒจันทร์ มองไปที่ผืนน้ำ แต่พูดตามตรงคือเงียบกว่าการแข่งม้ามาก — บอกได้เลยว่าการแข่งเรือไม่ใช่งานอดิเรกกระแสหลัก ส่วนใหญ่แล้วสงบ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ตัดผ่านทะเลสาบ

คนหนุ่มสาวที่มุ่งมั่นบนเส้นทางนี้
ด้านใน ฉันเจอบอร์ดรับสมัครนักแข่งเรือ การจะเป็นมืออาชีพ ต้องสอบเข้าโรงเรียนฝึกนักแข่งเรือ (ในฟุกุโอกะ) ให้ได้ก่อน และผ่านเกณฑ์ร่างกายกับสายตาที่เข้มงวด อัตราการรับต่ำมาก อ่านแล้วรู้สึกจุกในใจเงียบ ๆ — แม้การแข่งเรือจะเป็นกีฬาที่ค่อนข้างเฉพาะกลุ่ม ก็ยังมีคนหนุ่มสาวมากมายที่ยินดีทุ่มเทชีวิตให้เส้นทางนี้
สิ่งนั้นทำให้ฉันประทับใจ เพราะสิ่งที่ฉันรักก็ไม่ใช่กระแสหลักเช่นกัน แต่ฉันก็ยังค่อย ๆ ทำมันเงียบ ๆ เมื่อเห็นคนอื่นทำแบบเดียวกัน ก็รู้สึกโดดเดี่ยวน้อยลงขึ้นมาทันที

ต้องไปดูกับตาจึงรู้ว่าเร็วแค่ไหน
วิดีโอบรรยายไม่ได้ครบ แต่เมื่อดูสด ความเร็วนั้นน่าตกใจจริง ๆ — เรือพุ่งผ่านเหนือผิวน้ำด้วยความเร็วสูงสุดราว 80 กม./ชม. สาดน้ำเป็นม่านใหญ่ตอนเข้าโค้ง และเป็นการทดสอบทักษะอย่างแท้จริง: ในเลนเดียวกันและเครื่องยนต์ใกล้เคียงกัน วิธีวางตำแหน่งและการตัดโค้งด้านในแทบจะตัดสินการแข่ง เป็นกีฬาที่พึ่งพาเทคนิคของนักแข่งอย่างมาก

เรื่องราวของสถานที่แห่งนี้
เริ่มจากเบื้องหลังของสนามแห่งนี้ BOAT RACE บิวะโกะตั้งอยู่ริมทะเลสาบที่ชากาซากิ เมืองโอสึ ปลายด้านใต้ของทะเลสาบบิวะโกะ เปิดในปี 1952 (โชวะ 27) ใช้ชื่ออย่างเป็นทางการว่า “สนามแข่งเรือยนต์ทะเลสาบบิวะโกะ” เป็นสนามแข่งเรือที่ได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการแห่งที่สองของประเทศ ต่อจากสนามสึในจังหวัดมิเอะ และยังมีความโดดเด่นผิดปกติสองอย่าง: จากสนามแข่งเรือ 24 แห่งของญี่ปุ่น ที่นี่เป็นแห่งเดียวที่ผู้ดำเนินการคือจังหวัด (รัฐบาลจังหวัดชิงะ) ส่วนที่อื่นส่วนใหญ่บริหารโดยเทศบาล — และพื้นผิวสนามแข่งคือทะเลสาบบิวะโกะเอง ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น หมายความว่าเป็นน้ำจืด ซึ่งหายากในหมู่สนามที่ส่วนใหญ่แข่งบนน้ำทะเลหรือน้ำกร่อย ยังมีข้อเท็จจริงที่รู้กันน้อย: สถาบันฝึกนักแข่งเรือและกรรมการแห่งแรกของญี่ปุ่น — ศูนย์ฝึกนักแข่งเรือยนต์และกรรมการนานาชาติทะเลสาบบิวะโกะ — ตั้งอยู่ที่นี่ (เปิดดำเนินการจนถึงเดือนตุลาคม 1956 โชวะ 31) ในความหมายที่แท้จริง ประวัติศาสตร์การฝึกนักแข่งเรือของญี่ปุ่นเริ่มต้นบนผืนน้ำแห่งนี้เอง
ต่อไปคือเรื่องเล่าบางเรื่องที่สืบทอดกันในดินแดนทะเลสาบโอสึแห่งเดียวกัน — และขอบอกให้ชัดว่านี่คือตำนาน ไม่ใช่ประวัติศาสตร์ที่มีบันทึก เล่ากันว่าที่สะพาน “เซตะโนะคาระฮาชิ” ซึ่งอยู่ห่างจากสนามแข่งไม่กี่กิโลเมตร ตรงจุดที่ทะเลสาบบิวะโกะระบายน้ำออก เคยมีงูใหญ่นอนพาดข้ามสะพาน นักรบทาวาระ โทดะ (ฟูจิวาระ โนะ ฮิเดซาโตะ) เดินข้ามไปอย่างไม่หวั่นเกรง และคืนนั้นงูก็เผยร่างจริงว่าเป็นเทพมังกรแห่งทะเลสาบบิวะโกะ วิงวอนให้เขาสังหารตะขาบยักษ์ที่ขดรอบภูเขามิคามิเจ็ดรอบครึ่ง โทดะล้มสัตว์ร้ายด้วยลูกศรเดียว ได้รับเลี้ยงรับรองในวังมังกร และได้รับรางวัลเป็น “กระสอบข้าวที่ไม่มีวันหมด” ธรรมเนียมนี้มีบันทึกในสารานุกรมประวัติศาสตร์ของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เมืองโอสึ ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเซตะ ศาลเจ้าเรียวโอกู-ฮิเดซาโตะและ “หอรำลึกตะขาบ” ที่วัดอุนจูจิยังคงอยู่จนทุกวันนี้ และในหอยังเก็บภาพนูนต่ำของตะขาบยักษ์ที่ขดรอบโอมิฟูจิ (ภูเขามิคามิ) ไว้ ยังมีเรื่องเล่าที่กล่าวกันว่าหมุนเวียนมานานทั่วแคว้นโอมิ เกี่ยวกับการกำเนิดของแผ่นดิน: ว่าดินที่ขุดออกเพื่อสร้างทะเลสาบบิวะโกะถูกขนไปกองข้ามคืนจนกลายเป็นภูเขาไฟฟูจิ — หรือว่ายักษ์ไดดาราบตชิพยายามสร้างฟูจิ แล้วนั่งลงดังตึง รอยบุ๋มที่เหลือกลายเป็นทะเลสาบ เป็นจินตนาการแบบชาวบ้านที่เกิดจากการสังเกตอย่างไร้เดียงสาว่าทะเลสาบบิวะโกะกับภูเขาไฟฟูจิดูเหมือนมีพื้นที่และรูปร่างเข้ากัน ไม่ใช่คำอธิบายที่แท้จริงว่าแต่ละแห่งเกิดขึ้นทางธรณีวิทยาอย่างไร
ยืนมองเรือกรีดรอยน้ำสีขาวบนน้ำจืด โดยมีเนินเขาและผืนน้ำที่แบกตำนานเหล่านี้อยู่ไกล ๆ คุณจะรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าการแข่งนี้ไม่ได้แค่เฉียดผิวน้ำ แต่กำลังเฉียดเรื่องราวทั้งหมดของทะเลสาบบิวะโกะ ตั้งแต่เทพมังกรไปจนถึงแหล่งกำเนิดนักแข่งเรือของญี่ปุ่น
จุดพักที่ดีระหว่างทริป
หากคุณพักอยู่ริมทะเลสาบบิวะโกะเช่นกัน ฉันแนะนำให้ถือเป็น ‘จุดพัก’ ของทริป — จ่าย 100 เยน สัมผัสสายลมจากทะเลสาบ แล้วดูการแข่งสักสองสามรอบ ไม่จำเป็นต้องเข้าใจเรื่องการเดิมพัน แค่ดูเรือลำเล็กพุ่งข้ามทะเลสาบสีฟ้า พร้อมความรู้สึกเงียบ ๆ ที่ซาบซึ้งว่า ‘มีคนจริงจังกับสิ่งที่ไม่ค่อยเป็นที่นิยม’ ก็คุ้มค่าที่จะหยุดอยู่สักพัก