2026-06-11 · อัปเดต 2026-08-06

คินุกาวะ | หุบเขาน้ำพุร้อนที่ฉันค้นพบเพราะลงผิดสถานี

กลับมาพักที่อาซายะภายหลัง โรงแรมออนเซ็นเก่าแก่ที่ชื่อเสียงเป็นของจริง

ลานหน้าสถานีคินุกาวะ-ออนเซ็น ด้านหน้าคือรูปปั้นสัมฤทธิ์คินุตะถือกระบอง ด้านหลังคือภูเขาและถนนโรงแรมน้ำพุร้อน

เกี่ยวกับคินุกาวะ

การมาคินุกาวะครั้งแรกของฉันเป็นเรื่องบังเอิญล้วนๆ ฉันนั่งรถไฟโทบุจากอาซากุสะเพื่อไปนิกโก หลับไป แล้วตื่นขึ้นที่สถานีคินุกาวะออนเซ็น ยืนอยู่บนชานชาลาครู่หนึ่ง คิดว่ามาถึงแล้วก็ลองเดินดูหน่อยแล้วกัน

สิ่งแรกที่เห็นนอกสถานีคือรูปปั้นสัมฤทธิ์ปีศาจในลานกว้าง ร่างเตี้ยป้อม กำกระบองไว้ ฐานจารึกตัวอักษร 鬼怒太 (คินุตะโร) ฉันค้นข้อมูลภายหลัง ชื่อคินุกาวะมีมาตั้งแต่สมัยเอโดะ เมื่อบริเวณนี้เกิดน้ำท่วมบ่อยและกระแสน้ำรุนแรง จึงได้ชื่อว่า 鬼が怒る川 แปลว่า “แม่น้ำที่ปีศาจโกรธเกรี้ยว” เมื่อรู้ที่มาแล้ว รูปปั้นก็ไม่ใช่เครื่องประดับสำหรับนักท่องเที่ยว แต่เป็นเชิงอรรถทางประวัติศาสตร์

ลานหน้าสถานีคินุกาวะ-ออนเซ็น ด้านหน้าคือรูปปั้นสัมฤทธิ์คินุตะถือกระบอง ด้านหลังคือภูเขาและถนนโรงแรมน้ำพุร้อน

หุบเขาน่าตื่นตาเกินคาด

เดินจากสถานีไปทางหุบเขาประมาณ 20 นาทีถึงสะพานแขวนที่เห็นหุบเขาคินุกาวะเต็มตา ตัวสะพานไม่ได้สูงมากและมั่นคง แต่การมองลงไปตรงๆ เป็นอีกประสบการณ์ ผาหินตั้งฉากทั้งสองฝั่ง สายน้ำเขียวเข้มอยู่ไกลลงไปด้านล่าง ภูมิประเทศแบบนี้ไม่ค่อยพบในภูมิภาคคันโต

ลานหน้าสถานีคินุกาวะ-ออนเซ็น ด้านหน้าคือรูปปั้นสัมฤทธิ์คินุตะถือกระบอง ด้านหลังคือภูเขาและถนนโรงแรมน้ำพุร้อน

มองไปตามกระแสน้ำจากสะพาน หุบเขาทอดยาวไปไกล มีภูเขาบีบเข้ามาทั้งสองฝั่งของแม่น้ำ วันนั้นฟ้าใส แสงแดดส่องลงมาตรงๆ สลับบนผิวน้ำระหว่างความสว่างโล่งกับเงาภูเขา ฉันอยู่นานกว่าที่วางแผนไว้

ฉันอยู่ที่นั่นราวสองชั่วโมงก่อนจากไป แต่รู้สึกว่ายังไม่จบ บนรถไฟขากลับ ฉันเปิดค้นโรงแรม เจอรูปของอาซายะ และตัดสินใจกลับมาให้เต็มที่

ลานหน้าสถานีคินุกาวะ-ออนเซ็น ด้านหน้าคือรูปปั้นสัมฤทธิ์คินุตะถือกระบอง ด้านหลังคือภูเขาและถนนโรงแรมน้ำพุร้อน

โรงแรมอาซายะ ล็อบบี้

อาซายะ (あさや) คือโรงแรมออนเซ็นเก่าแก่ในคินุกาวะ ชื่อที่คนรู้จักพื้นที่นี้ ฉันจองแผนพักหนึ่งคืนพร้อมอาหารสองมื้อ เมื่อเดินเข้าล็อบบี้ ความใหญ่โตก็สัมผัสได้ทันที

เพดานสูงมาก เงยหน้าขึ้นจะเห็นระเบียงทางเดินราวสิบห้าชั้นโอบรอบโถงกลาง มีโคมไฟห้อยรูปกลีบดอกสีทองหนาแน่นแขวนจากด้านบน หลายร้อยดวงอยู่ชิดกัน เมื่อเปิดไฟก็เติมเต็มครึ่งบนของล็อบบี้ราวดอกไม้บานเต็มที่ ให้ความรู้สึกคล้ายโรงแรมรีสอร์ตมากกว่าเรียวกังออนเซ็นทั่วไป

ลานหน้าสถานีคินุกาวะ-ออนเซ็น ด้านหน้าคือรูปปั้นสัมฤทธิ์คินุตะถือกระบอง ด้านหลังคือภูเขาและถนนโรงแรมน้ำพุร้อน

ล็อบบี้ออกแบบเป็นลานภายในสมมาตร เมื่อมองจากชั้นบน เห็นเป็นช่องลึกตรงลงไปถึงบันไดทางเข้า แสงสม่ำเสมอและสัดส่วนที่ทำให้เห็นความสูงทั้งหมดได้ชัดจากทุกชั้น

ลานหน้าสถานีคินุกาวะ-ออนเซ็น ด้านหน้าคือรูปปั้นสัมฤทธิ์คินุตะถือกระบอง ด้านหลังคือภูเขาและถนนโรงแรมน้ำพุร้อน

ออนเซ็น ทากิโนะยุและบ่อกลางแจ้ง

อาซายะมีบริเวณอาบน้ำหลายแห่ง ทากิโนะยุ (滝の湯) เป็นบ่อในร่มธีมน้ำตก และยังมีโรเท็นบุโระกลางแจ้งด้วย

โรเท็นบุโระคือสิ่งที่ดีที่สุดของการพักครั้งนี้ ตัวบ่อไม่ได้ใหญ่มาก แต่วิวเป็นภูเขาล้วน ล้อมรอบทุกด้าน เงียบสงบ มีเสียงนกแว่วมาไกลๆ ความรู้สึกที่ถูกภูเขาโอบล้อมนั้นเป็นสิ่งที่บ่อในร่มไม่อาจเลียนแบบได้ไม่ว่าจะออกแบบอย่างไร

ลานหน้าสถานีคินุกาวะ-ออนเซ็น ด้านหน้าคือรูปปั้นสัมฤทธิ์คินุตะถือกระบอง ด้านหลังคือภูเขาและถนนโรงแรมน้ำพุร้อน

อาหารสองมื้อ เป็นบุฟเฟต์ทั้งคู่

แผนพักรวมมื้อเย็นและมื้อเช้าในร้านอาหารเดียวกัน เป็นแบบบุฟเฟต์ทั้งสองมื้อ สำหรับโรงแรมออนเซ็นถือว่าคุณภาพดีกว่าที่คาด มีให้เลือกหลากหลาย วัตถุดิบสด มีทั้งอาหารญี่ปุ่นและตะวันตก ร้านอาหารตกแต่งด้วยดอกไม้จัดอย่างประณีต และการกินอาหารในยูกาตะร่วมกับแขกท่านอื่นเป็นบรรยากาศที่ได้เฉพาะที่แบบนี้

ลานหน้าสถานีคินุกาวะ-ออนเซ็น ด้านหน้าคือรูปปั้นสัมฤทธิ์คินุตะถือกระบอง ด้านหลังคือภูเขาและถนนโรงแรมน้ำพุร้อน

รายละเอียด

ห้องพักเป็นแบบญี่ปุ่นผสมตะวันตกมาตรฐาน ไม่ได้หรูหรามากนัก แต่มีบางอย่างที่บ่งบอกว่ามาตรฐานของโรงแรมสูงกว่าโรงแรมธุรกิจทั่วไป ใต้เตียงไม่มีฝุ่น (คุณไม่มีทางรู้ถ้าไม่ก้มดู) และไดร์เป่าผมในห้องน้ำเป็นไดสัน ไม่มีอะไรโอ้อวด แต่เมื่อรวมกันแล้วบอกว่าความใส่ใจที่นี่ไม่ได้จำกัดอยู่แค่สิ่งที่เห็นทันที

เรื่องราวของสถานที่แห่งนี้

ขณะแช่น้ำในบ่อ “ทากิโนะยุ” ของอาซายะ คุณยืนอยู่ ณ จุดที่น้ำพุร้อนแห่งนี้เริ่มต้นขึ้นจริงๆ คินุกาวะออนเซ็นเปิดในปี ค.ศ. 1691 สมัยเอโดะ เมื่อพบน้ำพุครั้งแรกริมฝั่งแม่น้ำย่าน “ทากิ” ฝั่งตะวันตก จึงเดิมเรียกว่าทากิออนเซ็นหรือทากิโนะยุ บ่อของอาซายะยังใช้ชื่อนี้ เป็นแหล่งน้ำพุเดิมเมื่อกว่าสามศตวรรษก่อน ในสมัยนั้น ที่นี่เป็นที่ดินของวัดและศาลเจ้าในเครือนิกโก ในปี ค.ศ. 1751 ผู้ว่าการนิกโกจัดให้ “ทากิออนเซ็น” อยู่ในเขตปกครองของศาลเจ้าและวัด จึงอนุญาตให้เฉพาะคนจำนวนน้อย คือไดเมียว ซามูไร และพระชั้นสูงที่ร่วมคณะแสวงบุญนิกโกเท่านั้นลงอาบ จนถึงสมัยเมจิจึงเปิดให้นักเดินทางทั่วไป น้ำพุนี้เป็นที่รู้จักมานานว่าบรรเทาแผลไฟไหม้และโรคผิวหนัง ชาวบ้านสืบทอดคำกล่าวว่า “แผลไปคาวาจิ ไฟไหม้ไปทากิ (คินุกาวะในปัจจุบัน)” (น้ำพุเป็นออนเซ็นธรรมชาติชนิดด่างอ่อน) ตัวอาซายะเองก็เป็นกิจการเก่าแก่ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1888 ในชื่อเรียวกังอาซายะ ขณะที่คินุกาวะกำลังเปิดสู่สาธารณะ ในปี ค.ศ. 2021 น้ำพุร้อนครบรอบ 330 ปีนับจากเปิด ส่วนชื่อ “คินุกาวะ” มีเส้นทางคดเคี้ยว เดิมเรียกว่าเคนุกาวะตามแคว้นเก่าเคนุ เสียง “เคนุ” ต่อมาอ่อนลงเป็น “คินุ” และเขียนเป็น 衣川 (“แม่น้ำเสื้อคลุม”) ในเอกสารโบราณ และแม้แต่ 絹川 (“แม่น้ำไหม”) ในหนังสือภูมิศาสตร์สมัยเมจิ ก่อนจะลงตัวในช่วงต้นสมัยเมจิกับตัวอักษรที่ดูดุดัน แปลตรงตัวว่า “แม่น้ำที่ปีศาจโกรธ” อย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ และที่ต้นน้ำ คือคินุนุมะ ที่ราบชุ่มน้ำบนที่สูงราว 2,000 เมตร ยังมีนิทานพื้นบ้านหลงเหลืออยู่ เล่าว่าเจ้าหญิงทอผ้า (ฮาตะโอริฮิเมะ) สถิตอยู่ริมน้ำ และผู้ที่เดินเข้าไปใกล้เกินไปแล้วถูกสายตาของนางจับได้จะพบกับเคราะห์ร้าย แน่นอนว่าเป็นเพียงตำนาน แต่ก็สอดคล้องกับการเขียนชื่อ “แม่น้ำไหม” แบบโบราณ ทำให้แม่น้ำมีประกายเหมือนผ้าทอจางๆ

ก่อนไป

・การเดินทาง: นั่งรถไฟด่วนพิเศษโทบุ “คินุ” หรือ “ลิเบอร์ตี้ คินุ” จากสถานีอาซากุสะ ตรงไปสถานีคินุกาวะออนเซ็น ประมาณ 2 ชั่วโมง
・โรงแรมอาซายะ: ค้นหา “Asaya Hotel Kinugawa” บนแพลตฟอร์มจอง หรือดูทัวร์และกิจกรรมในคินุกาวะที่ Klook หรือ KKday
・แผน: แผนที่รวมอาหาร (บุฟเฟต์สองมื้อ) คุ้มกับส่วนต่างราคาเมื่อเทียบกับแผนห้องพักอย่างเดียว
・เดินชมหุบเขา: เดินจากสถานีไปสะพานแขวนประมาณ 20 นาที เผื่อเวลา 1 ชั่วโมงสำหรับเดินครบรอบ
・เหมาะสำหรับ: ผู้ที่ต้องการรถไฟตรงจากโตเกียว โรงแรมออนเซ็นคุณภาพดีโดยไม่ต้องเดินทางไกล และประสบการณ์ออนเซ็นบนภูเขาอย่างแท้จริง