ตารางฮิรางานะและคาตาคานะ: ครบทั้ง 46+46 ตัว พร้อมวิธีออกเสียงและเคล็ดลับการจำ
ก้าวแรกของการเรียนภาษาญี่ปุ่น — ตารางฮิรางานะและคาตาคานะฉบับเต็ม พร้อมการออกเสียง ลำดับขีด และเทคนิคช่วยจำ
ฮิรางานะและคาตาคานะ: ก้าวแรกของการเรียนภาษาญี่ปุ่น
หลายคนคิดว่าการเรียนตัวอักษรคานะคือการยัดสัญลักษณ์ 46 ตัวเข้าหัว — แล้วก็ง่วงตั้งแต่แถว あ และยอมแพ้ตอนถึงแถว は เคล็ดลับที่แท้จริงคือ เขียนก่อนแล้วค่อยผูกเสียง: ลำดับขีดช่วยให้สมองจดจำรูปร่างของแต่ละตัว และการโยงตัวอักษรเข้ากับสิ่งที่คุ้นเคย (き หน้าตาคล้ายกุญแจอยู่นิดๆ) จะทำให้จำได้แม่นกว่ามาก คู่มือนี้พาคุณไล่ดูฮิรางานะและคาตาคานะทั้ง 46 ตัว ลำดับขีด และเทคนิคช่วยจำไปในคราวเดียว อย่าประมาทก้าวแรกนี้ เพราะเมื่อคานะแม่นแล้ว เส้นทางภาษาญี่ปุ่นที่เหลือก็จะเร็วขึ้นมาก
ก่อนอื่นต้องเรียนฮิรางานะ (ひらがな) และคาตาคานะ (カタカナ) แต่ละชุดมีตัวอักษรพื้นฐาน 46 ตัว ดูเหมือนมาก แต่ถ้าใช้วิธีที่ถูกต้องก็จำได้ภายใน 2–3 สัปดาห์ ข่าวดีคือทั้งสองชุดมีคำอ่านเหมือนกันทุกประการ ดังนั้นเมื่อเรียนฮิรางานะแล้ว คุณก็รู้ครึ่งหนึ่งของคาตาคานะ (ในส่วนของเสียง) แล้ว
ตารางฮิรางานะ 46 เสียง
| แถว a | แถว i | แถว u | แถว e | แถว o |
|---|---|---|---|---|
| あ (a) | い (i) | う (u) | え (e) | お (o) |
| か (ka) | き (ki) | く (ku) | け (ke) | こ (ko) |
| さ (sa) | し (shi) | す (su) | せ (se) | そ (so) |
| た (ta) | ち (chi) | つ (tsu) | て (te) | と (to) |
| な (na) | に (ni) | ぬ (nu) | ね (ne) | の (no) |
| は (ha) | ひ (hi) | ふ (fu) | へ (he) | ほ (ho) |
| ま (ma) | み (mi) | む (mu) | め (me) | も (mo) |
| や (ya) | ─ | ゆ (yu) | ─ | よ (yo) |
| ら (ra) | り (ri) | る (ru) | れ (re) | ろ (ro) |
| わ (wa) | ─ | ─ | ─ | を (wo/o) |
| ん (n) | ─ | ─ | ─ | ─ |
ตารางคาตาคานะ 46 เสียง
| แถว a | แถว i | แถว u | แถว e | แถว o |
|---|---|---|---|---|
| ア (a) | イ (i) | ウ (u) | エ (e) | オ (o) |
| カ (ka) | キ (ki) | ク (ku) | ケ (ke) | コ (ko) |
| サ (sa) | シ (shi) | ス (su) | セ (se) | ソ (so) |
| タ (ta) | チ (chi) | ツ (tsu) | テ (te) | ト (to) |
| ナ (na) | ニ (ni) | ヌ (nu) | ネ (ne) | ノ (no) |
| ハ (ha) | ヒ (hi) | フ (fu) | ヘ (he) | ホ (ho) |
| マ (ma) | ミ (mi) | ム (mu) | メ (me) | モ (mo) |
| ヤ (ya) | ─ | ユ (yu) | ─ | ヨ (yo) |
| ラ (ra) | リ (ri) | ル (ru) | レ (re) | ロ (ro) |
| ワ (wa) | ─ | ─ | ─ | ヲ (wo/o) |
| ン (n) | ─ | ─ | ─ | ─ |
เสียงก้อง (濁音) และเสียงกึ่งก้อง (半濁音)
เติม 「゛」 (dakuten) หรือ 「゜」 (handakuten) ลงบนเสียงพื้นฐาน:
| เสียงพื้นฐาน | เสียงก้อง | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| แถว か (ka) | แถว が (ga) | が・ぎ・ぐ・げ・ご |
| แถว さ (sa) | แถว ざ (za) | ざ・じ・ず・ぜ・ぞ |
| แถว た (ta) | แถว だ (da) | だ・ぢ・づ・で・ど |
| แถว は (ha) | แถว ば (ba) | ば・び・ぶ・べ・ぼ |
| แถว は (ha) | แถว ぱ (pa) | ぱ・ぴ・ぷ・ぺ・ぽ |
เสียงควบ (拗音)
「ゃ・ゅ・ょ」 ตัวเล็กที่ตามหลังตัวอักษรแถว i จะรวมเป็นพยางค์เดียว:
| ตัวผสม | คำอ่าน | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| きゃ | kya | 東京(とうきょう) |
| しゃ | sha | 写真(しゃしん) |
| ちゃ | cha | お茶(おちゃ) |
| にゃ | nya | にゃあ (เสียงแมวร้อง) |
| ひゃ | hya | 百(ひゃく) |
| りゃ | rya | 料理(りょうり) |
っ ตัวเล็ก (sokuon) และเสียงยาว (ー)
Sokuon (っ): っ ตัวเล็กทำให้พยัญชนะตัวถัดไปซ้อนกันสองเท่า (เกิดเป็นช่วงหยุดสั้นๆ): 切手(きって)= ki-t-te, 学校(がっこう)= ga-k-ko-u, 雑誌(ざっし)= za-s-shi
เสียงยาว (ー): ทำให้สระยาวขึ้นหนึ่งจังหวะ ในฮิรางานะ เสียงยาวใช้การเติมตัวอักษรสระที่ตรงกัน (大きい = おおきい) ส่วนคาตาคานะใช้ 「ー」 (コーヒー = กาแฟ)
⚠️ ทั้ง sokuon และเสียงยาวต่างใช้เวลา ‘หนึ่งจังหวะ’ เต็ม — ภาษาญี่ปุ่นนับเวลาเป็นโมระ (ตัวอักษรคานะหนึ่งตัวคือหนึ่งจังหวะ)
ฮิรางานะกับคาตาคานะ: ใช้ชุดไหนเมื่อไร
| การใช้งาน | ตัวอักษร | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| คำญี่ปุ่นแท้ การผันคำกริยา | ฮิรางานะ | たべる・きれい・は (คำช่วย) |
| คำยืมจากต่างประเทศ ชื่อต่างชาติ | คาตาคานะ | コーヒー・テレビ・アメリカ |
| คำเลียนเสียง/ท่าทาง (เพื่อเน้น) | คาตาคานะ | ドキドキ・ふわふわ |
| ชื่อทางวิทยาศาสตร์ของพืชและสัตว์ | คาตาคานะ | サクラ (桜)・ネコ (猫) |
| โทรเลข การเน้นย้ำ | คาตาคานะ | ใช้ในกรณีฉุกเฉิน ฯลฯ |
คานะที่สับสนง่ายที่สุด
| คานะตัวที่ 1 | คานะตัวที่ 2 | วิธีแยกความต่าง |
|---|---|---|
| ぬ (nu) | め (me) | ぬ มีห่วงเพิ่มอีกหนึ่งวง |
| は (ha) | ほ (ho) | ほ มีขีดแนวนอนเพิ่มอีกหนึ่งขีด |
| り (ri) | い (i) | สองขีดของ り เชื่อมต่อกัน |
| ン (n) | ソ (so) | มุมของขีดใน ン ต่างจาก ソ |
| シ (shi) | ツ (tsu) | ขีดของ シ วางแนวนอน ขีดของ ツ วางแนวตั้ง |
| ワ (wa) | ク (ku) | ワ หน้าตาเหมือนแว่นตา ク เหมือนเขี้ยว |
⚠️ ข้อผิดพลาดที่ควรเลี่ยง
① は・へ・を เปลี่ยนเสียงเมื่อเป็นคำช่วย ปกติอ่านว่า ha/he/wo แต่เมื่อเป็น คำช่วย จะอ่านว่า wa/e/o — これは(wa), 学校へ(e), 本を(o) ข้อยกเว้นเรื่องการอ่านนี้ทำให้ผู้เริ่มต้นเกือบทุกคนสะดุด
② ออกเสียงยาวให้ครบหนึ่งจังหวะเต็ม บางภาษาอาจไม่แยกความยาวของสระ แต่ おばさん (ป้า/น้า) กับ おばあさん (คุณยาย/คุณย่า), ゆき (หิมะ) กับ ゆうき (ความกล้าหาญ) ต่างกันแค่หนึ่งจังหวะ — และความหมายก็ต่างไปด้วย
③ คาตาคานะลืมเร็วกว่าฮิรางานะ เพราะเจอบ่อยน้อยกว่า จึงควรฝึกผ่านคำยืม (コーヒー, テレビ) ไม่เช่นนั้นจะค่อยๆ เลือนไป
💡 เคล็ดลับการเรียนรู้
อย่าพยายาม “ท่องคานะทั้งหมด” ก่อนเริ่มเรียน เพราะนั่นคือวิธีที่ทำให้เลิกเร็วที่สุด เรียนวันละหนึ่งแถว (5 เสียง) เขียนออกมา แล้วสะกดคำที่รู้จักทันที (เรียนแถว か แล้วสะกดคำว่า コーヒー) สัปดาห์ละหนึ่งชุด ใช้เวลาสองถึงสามสัปดาห์ก็แม่น เรียนฮิรางานะก่อน คาตาคานะทีหลัง — และเนื่องจากสองชุดออกเสียงเหมือนกัน คุณจึงรู้ เสียง ของคาตาคานะอยู่แล้ว เหลือแค่รูปร่างใหม่ การเขียนด้วยมือสักไม่กี่รอบดีกว่าการอ่านร้อยครั้ง
❓ คำถามที่พบบ่อย
Q: ควรเรียนฮิรางานะและคาตาคานะพร้อมกันไหม
ควร ให้ฮิรางานะแม่นก่อน (เพราะใช้บ่อยที่สุด) แล้วค่อยเรียนคาตาคานะ คำอ่านเหมือนกัน ชุดที่สองจึงเป็นแค่รูปร่างใหม่ — เร็วกว่ามาก
Q: ฉันสับสนระหว่าง シ・ツ และ ン・ソ อยู่เรื่อย
ให้ดู ทิศทางของขีด: เครื่องหมายสองขีดของ シ・ン ลากไป “ตามแนวนอน จากล่างขึ้นบน” ส่วนของ ツ・ソ ลาก “ตามแนวตั้ง จากบนลงล่าง” ถ้าเขียนตามลำดับขีด สองตัวนี้จะแยกออกจากกันเองโดยธรรมชาติ
🖊️แบบทดสอบฝึกทำ
「コーヒー」 เขียนด้วยตัวอักษรชุดใด
- (A) ฮิรางานะ
- (B) คาตาคานะ
- (C) คันจิ
- (D) โรมะจิ
ใน 「きって (切手)」 っ ตัวเล็กหมายถึงอะไร
- (A) เสียงยาว
- (B) เสียงก้อง
- (C) เสียงควบ
- (D) พยัญชนะซ้อน (sokuon)
「シ」 อ่านว่าอะไร
- (A) tsu
- (B) so
- (C) shi
- (D) chi
คำยืมมักเขียนด้วยตัวอักษรชุดใด
- (A) คาตาคานะ
- (B) ฮิรางานะ
- (C) คันจิ
- (D) ชุดไหนก็ได้
เมื่อ 「は」 เป็นคำช่วย อ่านว่าอย่างไร
- (A) ha
- (B) wa
- (C) ba
- (D) fa