“〜に足る・〜に足りない”: คู่ควรแก่〜 / มีคุณค่าพอที่จะ〜 (N1)

การแสดงว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งมีคุณสมบัติหรือคุณค่าสมควรได้รับการปฏิบัติอย่างใดอย่างหนึ่ง

「尊敬に足る人物」 — การประเมินแบบวรรณศิลป์: คู่ควรแก่ มีคุณค่าพอที่จะ (~)

เมื่อเขียนรีวิวหนังสือหรือประวัติบุคคล และต้องการบอกอย่างขึงขังว่า “คู่ควรแก่ (ความเคารพ/ความไว้วางใจ) มีคุณค่าพอ” ภาษาญี่ปุ่นมีสำนวนวรรณศิลป์ 「に足る」 — 「彼は尊敬に足る人物だ (เขาเป็นบุคคลที่คู่ควรแก่ความเคารพ)」 「〜に足る(たる)」 = คู่ควรแก่ มีคุณค่าพอที่จะ (~) บทความนี้เน้นกับดักที่พบง่ายที่สุด — “ช่วยคำถูกตรึงเป็น に (อย่าสับสนกับ が ของ 足りない)” 「取るに足りない (ไม่สลักสำคัญ)」 และ “ไม่ใช้กับเรื่องจุกจิกในชีวิตประจำวัน” พร้อมอ้างอิง 〈に足る〉 ซึ่งเป็นรูปเดียวกัน

หัวใจสำคัญ: คู่ควรแก่ มีคุณค่าพอที่จะ (~)

「〜に足る」 = (มีคุณค่าหรือฐานะเพียงพอ) คู่ควรแก่การ~ สมควรแก่~:

ความรู้สึกของรูปนี้: 「足る (たる)」 เป็นรูปโบราณของกริยา 「足りる」 และ 「Aに足る」 = “เพียงพอสำหรับ A ถึงระดับ A คู่ควรแก่ A” มักเชื่อมกับ “คำนามหรือกริยาที่เป็นการประเมินเชิงบวก” เช่น 信頼・尊敬・満足・一読・記憶・特筆 หมายความว่า “(สิ่งนั้น) มีคุณค่าและฐานะเพียงพอ — ถึงระดับ~” เอนไปทางภาษาเขียน วรรณศิลป์ และขึงขัง ส่วนใหญ่ใช้ในประวัติบุคคล รีวิวหนังสือ และงานเขียนเชิงอภิปรายอย่างเป็นทางการ ประณีตและเป็นแบบโบราณกว่า 「に値する」 ระดับ N2 รูปขยายคำนามเชื่อมกับคำนามโดยตรง (信頼に足る人物) รูปปฏิเสธมีสำนวนตายตัวคือ 「取るに足りない (ไม่สลักสำคัญ ไม่คุ้มที่จะกล่าวถึง)」 (ในเว็บไซต์นี้ยังมีบทความ 〈に足る〉 ที่มีความหมายเหมือนกัน ควรอ่านเทียบกัน)

กฎการเชื่อม

รูปแบบวิธีใช้ตัวอย่าง
คำนาม + に足るคู่ควรแก่~ สมควรแก่~信頼に足る
กริยา (รูปพจนานุกรม) + に足るคุ้มค่าที่จะ (ทำ)~信ずるに足る (น่าเชื่อถือพอที่จะเชื่อได้)
取るに足りないไม่สลักสำคัญ (สำนวนตายตัว)取るに足りない問題

ตามหลังคำนามที่เป็นการกระทำ (信頼・尊敬・満足・一読) หรือกริยารูปพจนานุกรม ช่วยคำถูกตรึงเป็น 「に」 (ดูข้อควรระวังข้อ ①) เอนไปทางภาษาเขียน วรรณศิลป์ และขึงขัง (ประวัติบุคคล รีวิวหนังสือ งานเขียนเชิงอภิปรายอย่างเป็นทางการ)

ตัวอย่างการใช้

⚠️ ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

① ช่วยคำถูกตรึงเป็น 「に」 — อย่าสับสนกับ 「が」 ของ 「足りない (ไม่เพียงพอ)」 นี่คือกับดักสำคัญ 「に足る (คู่ควรแก่)」 ตรึงช่วยคำเป็น 「に」: 信頼に足る, 尊敬に足る, 一読に足る — ไม่สามารถพูดว่า 「信頼が足る」 ได้ ส่วน 「足りる/足りない (ปริมาณเพียงพอ/ไม่เพียงพอ)」 ใช้ 「が」 และเกี่ยวกับ “ปริมาณ”: お金が足りない (เงินไม่พอ), 時間が足りる (เวลาพอ) สองรูปนี้ต่างกันทั้งความหมายและช่วยคำ: 「(คำนาม) に 足る」 = “คู่ควรแก่ มีคุณค่าพอที่จะ (คำนามนั้น)” (คุณค่า ฐานะ); 「(คำนาม) が 足りる/足りない」 = “(ปริมาณ) เพียงพอ/ไม่เพียงพอ” (จำนวน) วิธีทดสอบ: ถ้าจะบอกว่า “คู่ควรแก่~ มีคุณค่าพอที่จะ~” → (คำนาม) に 足る; ถ้าจะบอกว่า “(ปริมาณ) เพียงพอ” → (คำนาม) が 足りる/足りない อย่าพูดผิดจาก 「信頼に足る (คู่ควรแก่ความไว้วางใจ)」 เป็น 「信頼が足る」

② 「取るに足りない」 เป็นสำนวนตายตัวที่แปลว่า “ไม่สลักสำคัญ” รูปปฏิเสธมีสำนวนตายตัวที่พบบ่อยมากคือ 「取るに足りない/取るに足らない」 = “ไม่สลักสำคัญ ไม่คุ้มที่จะกล่าวถึง เล็กน้อยจนไม่ต้องใส่ใจ” ความหมายตามตัวอักษรคือ “ไม่ถึงขั้น ‘พอ (足りない)’ ที่จะหยิบ (กล่าวถึง, 取る) ขึ้นมา” ขยายความเป็น “เล็กเกินกว่าจะใส่ใจ”: 取るに足りない問題 (ปัญหาเล็กน้อยที่ไม่สลักสำคัญ), 取るに足りない存在 (ตัวตนที่ไม่มีนัยสำคัญ) เป็นรูปปฏิเสธตายตัวของ 「に足る」 ควรเรียนเป็นชุด วิธีทดสอบ: ถ้าจะบอกว่า “ไม่สลักสำคัญ ไม่คุ้มที่จะกล่าวถึง” → 取るに足りない (สำนวนที่ต้องจำเป็นชุด)

③ ใช้กับสิ่งที่ควรค่าแก่การประเมินอย่างเป็นทางการจริงๆ เท่านั้น ไม่ใช้กับเรื่องจุกจิกในชีวิตประจำวัน 「に足る」 เป็นสำนวนประเมินแบบวรรณศิลป์และขึงขัง เหมาะกับ “สิ่งที่ควรค่าแก่การประเมินอย่างหนักแน่นจริงๆ” เท่านั้น — บุคคล (อุปนิสัย ความสามารถ ความไว้วางใจ) ผลงาน งานเขียนเชิงอภิปราย ผลสำเร็จ หลักฐาน: 信頼に足る人物, 尊敬に足る業績, 一読に足る名著 กับเรื่องจุกจิกในชีวิตประจำวัน (อร่อยหรือไม่ สนุกหรือไม่) 「に足る」 จะฟังทางการเกินไปและไม่เป็นธรรมชาติ — เมื่อจะบอกว่า “ราเมนร้านนี้คุ้มค่าที่จะลอง” ภาษาประจำวันใช้ 食べる価値がある ไม่ใช้ 食べるに足る (เป็นภาษาหนังสือเกินไป) วิธีทดสอบ: การประเมินอย่างหนักแน่นต่ออุปนิสัย ความสามารถ ผลงาน งานเขียนเชิงอภิปราย → に足る (ขึงขัง); “คุ้มค่า” ในชีวิตประจำวัน → ใช้ 価値がある

④ ความต่างจาก 「に値する (N2)」 — ระดับภาษาและความเป็นแบบโบราณ ทั้งสองแปลว่า “คู่ควรแก่” และเกือบเหมือนกัน ต่างกันที่ระดับภาษาและความโบราณ 「に値する」 (N2) = “คู่ควรแก่~” เป็นภาษาทั่วไปกว่า ใช้ได้ทั้งภาษาเขียนและภาษาพูด เชื่อมได้กว้างกว่า (一見に値する = คุ้มค่าแก่การดู, 称賛に値する = คู่ควรแก่คำชม ดู 〈に値する〉) ส่วน 「に足る」 = “คู่ควรแก่~ มีคุณค่าพอที่จะ~” เป็นวรรณศิลป์ แบบโบราณ และขึงขังกว่า ส่วนใหญ่ใช้ในประวัติบุคคล รีวิวหนังสือ และงานเขียนเชิงอภิปรายอย่างเป็นทางการ มีน้ำหนักแบบโบราณ ความต่างคือ に値する = คู่ควรแก่ (ทั่วไป ภาษาเขียนและภาษาพูด N2); に足る = คู่ควรแก่ มีคุณค่าพอที่จะ (วรรณศิลป์ ขึงขัง แบบโบราณกว่า N1) วิธีทดสอบ: ถ้าจะพูดแบบทั่วไปว่า “คู่ควรแก่” → に値する; ถ้าจะประเมินบุคคลหรือผลงานอย่างขึงขังและสง่างาม → に足る (แบบโบราณ) และควรระวังว่า 「に過ぎない (เป็นเพียง)」 มีความหมายตรงข้าม อย่าปะปนกัน (ดู 〈に過ぎない〉)

🔄 เปรียบเทียบ: に足る/に値する/に堪える/取るに足りない

รูปแบบความหมายระดับภาษา・จุดเน้นตัวอย่าง
に足るคู่ควรแก่~ มีคุณค่าพอที่จะ~วรรณศิลป์ ขึงขัง แบบโบราณ (N1)信頼に足る
に値するคู่ควรแก่~ทั่วไป ภาษาเขียนและภาษาพูด (N2 ดู 〈に値する〉)称賛に値する (คู่ควรแก่คำชม)
に堪えるคุ้มค่า (แก่การชื่นชม) ทนต่อการพิจารณาส่วนใหญ่ใช้กับการชื่นชมและการวิจารณ์鑑賞に堪える (คุ้มค่าแก่การดูอย่างละเอียด)
取るに足りないไม่สลักสำคัญ (สำนวนตายตัว)สำนวนตายตัวเชิงดูแคลน取るに足りない (ไม่คุ้มที่จะใส่ใจ)

ข้อที่สับสนกันง่าย: 「に足る」 = คู่ควรแก่~ มีคุณค่าพอที่จะ~ (วรรณศิลป์ ขึงขัง แบบโบราณ ช่วยคำ に N1) 「に値する」 = คู่ควรแก่~ (ทั่วไป ภาษาเขียนและภาษาพูด N2 ดู 〈に値する〉) 「に堪える」 = คุ้มค่า (แก่การชื่นชม) ทนต่อการพิจารณา (鑑賞に堪える = คุ้มค่าแก่การชื่นชม) 「取るに足りない」 = ไม่สลักสำคัญ (สำนวนตายตัวเชิงดูแคลน) ถ้าจะประเมินอย่างขึงขังให้ใช้ に足る ถ้าจะพูด “คู่ควร” แบบทั่วไปให้ใช้ に値する ถ้าจะบอกว่าคุ้มค่าแก่การชื่นชมให้ใช้ に堪える ถ้าจะบอกว่าไม่สลักสำคัญให้ใช้ 取るに足りない

💡 วิธีจำ

「〜に足る」 เป็นสำนวนวรรณศิลป์ที่หนักแน่น พบบ่อยในรีวิวหนังสือและประวัติบุคคล — 「尊敬に足る人物」「一読に足る名著」 สื่อความรู้สึกของการประเมินที่ขึงขังและมีน้ำหนักได้ในวลีเดียว ให้จำสามข้อ: ① ช่วยคำถูกตรึงเป็น 「に」 (信頼に足る อย่าสับสนกับ 「が足りない」 = “ไม่พอ”); ② สำนวนปฏิเสธตายตัว 「取るに足りない」 = ไม่สลักสำคัญ; ③ เก็บไว้ใช้กับสิ่งที่ควรค่าแก่การประเมินอย่างหนักแน่นจริงๆ (บุคคล ผลงาน งานเขียนเชิงอภิปราย) — ส่วน “คุ้มค่า” ในชีวิตประจำวันใช้ 「価値がある」 ก็พอ เมื่อเทียบกับ 「に値する」 ระดับ N2 แล้ว 「に足る」 เป็นวรรณศิลป์ แบบโบราณ และขึงขังกว่า — ถ้าจะประเมินบุคคลหรือผลงานอย่างสง่างาม 「に足る」 ให้รสชาติมากที่สุด ส่วนในโอกาสทั่วไป 「に値する」 พูดได้คล่องปากกว่า

❓ คำถามที่พบบ่อย

Q: 「信頼に足る」 กับ 「信頼が足りない」 ต่างกันอย่างไร? ทำไมช่วยคำจึงต่างกัน?

ต่างกันโดยสิ้นเชิง — เป็นกับดักที่พบง่ายที่สุด 「信頼に足る」 = คู่ควรแก่ความไว้วางใจ สมควรได้รับความไว้วางใจ: ช่วยคำคือ 「に」 และ 「に足る」 เป็นสำนวนวรรณศิลป์ “คู่ควรแก่~ มีคุณค่าพอที่จะ~” เกี่ยวกับ “คุณค่าและฐานะ” — 「信頼に足る人物」 = “บุคคลที่คู่ควรแก่ความไว้วางใจ (ของผู้คน) ถึงระดับที่ไว้วางใจได้” (มีคุณค่าและฐานะเช่นนั้น) 「信頼が足りない」 = ความไว้วางใจ (ในแง่ปริมาณ) ไม่เพียงพอ: ช่วยคำคือ 「が」 และ 「足りない」 เป็นรูปปฏิเสธของ 「足りる (ปริมาณเพียงพอ)」 เกี่ยวกับ “ปริมาณ” — 「信頼が足りない」 = “ความไว้วางใจ (ในฐานะสิ่งหนึ่ง ในแง่ปริมาณ) ไม่เพียงพอ” (เช่น ความไว้วางใจระหว่างสองคนมีไม่มากพอ) ทำไมช่วยคำจึงต่างกัน? เพราะเป็นคนละคำกัน: 「(คำนาม) に 足る」 เป็นสำนวนวรรณศิลป์ (คู่ควรแก่ ช่วยคำตรึงเป็น に) ส่วน 「(คำนาม) が 足りる/足りない」 เป็นการใช้กริยา 「足りる」 ตามปกติ (ปริมาณพอหรือไม่ ช่วยคำ が) ความต่างคือ 「に足る」 = คู่ควรแก่ (คุณค่า ฐานะ ใช้ に); 「が足りない」 = (ปริมาณ) ไม่เพียงพอ (จำนวน ใช้ が) วิธีทดสอบ: ถ้าจะบอกว่า “คู่ควรแก่~ ถึงระดับ~” → (คำนาม) に 足る; ถ้าจะบอกว่า “(ปริมาณ) ไม่เพียงพอ” → (คำนาม) が 足りない ดังนั้น “คู่ควรแก่ความไว้วางใจ” ใช้ 「信頼に足る」 ไม่ใช่ 「信頼が足る」

Q: 「取るに足りない」 แปลว่าอะไร? เกี่ยวข้องกับ 「に足る」 หรือไม่?

เกี่ยวข้อง — เป็นสำนวนปฏิเสธตายตัวของ 「に足る」 「取るに足りない(取るに足らない)」 = ไม่สลักสำคัญ ไม่คุ้มที่จะกล่าวถึง เล็กน้อยจนไม่ต้องใส่ใจ: ความหมายตามตัวอักษรคือ “ไม่ถึงขั้น ‘พอ (足りない)’ ที่จะหยิบ (กล่าวถึง, 取る) ขึ้นมา” ขยายความเป็น “เล็กเกินกว่าจะใส่ใจ ไม่มีนัยสำคัญ”: 取るに足りない問題 (ปัญหาเล็กน้อยที่ไม่สลักสำคัญ), 取るに足りない存在 (ตัวตนที่ไม่มีนัยสำคัญ), そんなミスは取るに足りない (ความผิดพลาดแบบนั้นไม่คุ้มที่จะกล่าวถึง) เป็นรูปปฏิเสธ 「(กริยา) に足りない (ไม่คุ้มที่จะ~)」 ของ 「(กริยา) に足る (คุ้มที่จะ~)」 รวมกับ 「取る (หยิบ กล่าวถึง)」 กลายเป็นสำนวนตายตัวที่เมื่อรวมเป็นชุดแล้วหมายถึง “ไม่สลักสำคัญ” มีน้ำเสียงปัดทิ้งและดูแคลน วิธีทดสอบ: ถ้าจะบอกว่า “ไม่สลักสำคัญ ไม่คุ้มที่จะกล่าวถึง เล็กน้อยจนไม่ต้องใส่ใจ” → 取るに足りない (สำนวนที่ต้องจำเป็นชุด อย่าแยกส่วน) ⚠️โปรดทราบ: รูปยืนยัน 「に足る」 คือ “คู่ควรแก่ มีคุณค่าพอที่จะ” (การประเมินเชิงบวก) ส่วนสำนวนปฏิเสธ 「取るに足りない」 คือ “ไม่สลักสำคัญ” (การดูแคลน) — ฝ่ายหนึ่งเป็นเชิงบวก อีกฝ่ายเป็นเชิงลบ ควรแยกให้ชัด

🖊️แบบทดสอบฝึกทำ

  1. 「彼は、リーダーとして信頼___人物だ。」(คู่ควรแก่ความไว้วางใจ)

    • (A) に堪えない
    • (B) に過ぎない
    • (C) を禁じ得ない
    • (D) に足る
  2. 「に足る」とよく接するのは?

    • (A) 走る・歩く
    • (B) 食べる・飲む
    • (C) 信頼・尊敬・満足・一読
    • (D) 開ける・閉める
  3. 「尊敬に足る先生」の意味は?

    • (A) ครูที่คู่ควรแก่ความเคารพ
    • (B) ไม่คู่ควรแก่ความเคารพ
    • (C) ไม่จำเป็นต้องเคารพ
    • (D) ครูที่ไม่เป็นที่ชอบ
  4. 「に足る」の意味は?

    • (A) เป็นเพียง/ไม่มีอะไรนอกจาก
    • (B) คู่ควรแก่ / มีคุณค่าพอที่จะ~ (มีคุณสมบัติ)
    • (C) ไม่มีทางเลือกนอกจาก
    • (D) แม้ว่า~ แต่
  5. 接法が正しいのは?

    • (A) 満足だに足る。
    • (B) 満足をに足る。
    • (C) 満足してに足る。
    • (D) 満足に足る出来だ。